Geçtiğimiz yirmi yılın en sıkıcı seçim kampanyası müesses nizam açısından yıkıcı bir ahlaki yenilgiyle sonuçlandı. Birleşik Rusya Partisi’nin Duma’da ezici bir çoğunluk elde etmesi ya da sandalyeleri Adil Rusya Partisi veya LDPR (Rusya Liberal Demokrat Partisi) ile paylaşmak zorunda kalması artık pek fazla bir şey ifade etmiyor. Seçimler ‘üçkağıtçılar ve hırsızların partisi’nde vücut bulan bütün siyasal sisteme duyulan güvensizliği güçlü bir şekilde ortaya koydu. Durgunluk ve umutsuzluğun yarattığı boğucu atmosferin içinde yeni bir şeyin belirebileceği hissediliyor. Bu buzların hızlıca çözülmesi mi, Arap Baharı mı, Şubat Devrimi mi?
Bundan sonra toplumun etkin kesimleri arasında rağbet görmeyen ve gayrı meşru bir eski rejimle karşı karşıyayız. Bu eski rejim giderek daha da sorunlu bir hal alan eski yöntemlerle yönetmeyi mecburen deneyecek. Öte yandan, üçkağıtçılar ve hırsızların partisinden nefret devasa bir kitle söz konusu. Dahası, 4 Aralık günü rejimi açıkça küçük düşüren bu insanlar bir kere daha insafsızca aldatılacaklar. Son olarak, insanların ‘onlar olmasın da kim olursa olsun’ ilkesine göre oy verdikleri ve elde ettikleri seçim başarısı kendileri açısından bile kötü haber anlamına gelen tamamen sahte ve aciz, ‘sisteme ait’ bir muhalefet mevcut. Hiç şüphesiz, müesses nizamın bir parçası olan sisteme ait bu partiler Birleşik Rusya Partisi’yle blok ve koalisyonlar oluşturmaya çalışacaklar. Tek mesele fiyatta anlaşmalardır. Birleşik Rusya Partisi Genel Konseyi Başkanı Sergei Neverov, Dimitri Medvedev’i çağrıştıran bir şekilde partisinin Adil Rusya veya LDPR ile stratejik ittifaklar yapmayı planladığını çoktan ifade etmiş bulunuyor: ‘Bu ciddi tartışmaların olacağı bir parlamento olacak.’ Birleşik Rusya Partisi Merkez Yürütme Komitesi Başkanı Andrei Vorobyov da benzer ifadeler kullanmaktan çekinmiyor: ‘Muhalefet düşman değildir. Muhalefet alternatif ve farklı fikirleri olan insanlardır. Eğer belirli meselelerde onların fikirleri bizimkilerle uyuşuyorsa bizim için bir sorun yok! İşbirliği yapmaya hazırız!’ Polis, Moskova ve Petersburg sokaklarında seçimdeki hileleri protesto eden göstericilere saldırırken Vorobyov liberal kollarını sonuna kadar açmış görünüyor.
Oylamanın sona ermesinden birkaç saat sonra Adil Rusya Partisi’nin başkanı Nikolai Levichev diplomatik üslubuyla şöyle bir açıklama yapıyordu: ‘Siyaset bir uzlaşma, farklı siyasi gruplar arasında bir denge bulma sanatıdır. Vladimir Putin toplumsal eşitsizliğin üstesinden gelmek gerektiğinden bahsetti. Bu konuda aynı fikirdeyiz fakat hangi yolların tercih edileceği son derece önemli. Eğer bu yollar bizim açımızdan uygun değilse, herhangi bir koalisyon söz konusu olamaz.’ Üçkağıtçılar ve hırsızlar partisinin başı Adil Rusya Partisi’yle aynı amaçların peşinde, sadece izledikleri yollar biraz farklı. Bundan sonra neler olacağını göreceğiz.
Herhangi bir ideolojik kaygısı olmaksızın doğrudan pazarlığa oturan LDPR’nin Duma’daki sözcüsü Igor Lebedev ise daha da açık sözlü: ‘Görüşme ve makul diyaloğa hazırız. Fakat şamaroğlanı olarak değil eşit taraflar şeklinde.
Böylesi bir ‘muhalefet’ ile emekçilerin hayatlarında olumlu değişimler gerçekleşmeyeceği gün gibi aşikar. Rusya Federasyonu Komünist Partisi de dahil olmak üzere bu partilerin tarihinde ihanetten başka birşey yoktur ve olmayacaktır. Komünist Parti ve Adil Rusya Partisi listelerinden Duma ve yerel parlamentolara girme şansı elde eden bir avuç sendikacı ve aktivistin söz konusun partilerin etkilemesi mümkün değildir. Yapabilecekleri Oleg Shein, Oleg Smolin ve diğer bazı Duma üyelerinin geçmişte yaptığı gibi ellerinden geldiği oranda parlamento dışındaki hareketi desteklemektir. Sahici sendikalar ve toplumsal hareketlerin güçsüz olduğu ve kolluk kuvvetlerinin baskısının artacağı bir dönemde bu önemli olmakla beraber talidir.
Şimdi siyasal mücadelenin alanı sokaklar olmalıdır. Rusya ya küresel anti-kapitalist hareket içerisinde yerini alacak, ya da tekrar apati ve durgunluğa gömülecektir. ‘Onlar olmasın da kim olursa olsun’ zihniyetiyle verilen oyların yerini açıkça idrak edilmiş toplumsal çıkarlar için mücadele almalıdır. Yeni, bağımsız siyasal güçler eski yozlaşmış partilerin yerini almalıdır. Eğer sol böyle bir toplumsal güç olmak istiyorsa bir eylem partisi haline gelmelidir. Siyasi sermayesini göçmen karşıtı retorikten devşiren milliyetçi popülizme karşı koyulmalıdır. Son derece açık ve basit: Burjuvazi ve ondan ayrı düşünülemeyecek olan asalak bürokrasiye ve ‘Rus siyaseti’ olarak adlandırılan gudubet maskaralığın memuriyetini yapan alçak zenginlere karşı tavizsiz mücadele!
Bu nedenle, Rusya Sosyalist Hareketi, emekçilerin Rusya’sı için herkesi sokağa davet ediyor!
* Rus Sosyalist Hareketi, 2011 yılında Dördüncü Enternasyonal Rusya seksiyonu Vperyod (İleri) ile Sotsialisticheskoye Soprotivleniye (Sosyalist Direniş) tarafından oluşturulmuştur.
