Ekososyalizm
Gerze Yaykıl köyünde termik santral yapma ısrarından bir türlü vazgeçmeyen Anadolu grubu anlaşılan kendisine karşı oluşan yoğun muhalefetten oldukça rahatsız. Bu bağlamda grubun yönetim kurulu başkanı Tuncay Özilhan’ın Radikal gazetesine önceki gün verdiği mülakatı kamuoyundaki tepkileri dindirme çabasının bir parçası olarak değerlendirmek gerek. İsminden başka radikallik bulmanın mümkün olmadığı mümtaz gazetemizin “Tecrübe Konuşuyor” başlıklı sayfası Özilhan ve grubunu aklamaya, kadir kıymet bilmez Gerzeli ve çevrecilere rağmen kendilerini ne ölçüde çevreci ve bölgenin kalkınmasına adamış olduklarına ispat etmelerine hasredilmiş.
Son yirmi yılda iklim değişimine ilişkin resmi ağızların verdiği onca söze, yapılan zirveye ve açıklamaya karşın bir arpa boyu yol alınamadığı gibi insanlık ve canlı yaşamının kendisi giderek hızlanan biçimde uçuruma sürükleniyor.
Gerze Yaykıl köyünde Anadolu Grubu tarafından kurulması planlanan termik santrale karşı Ağustos ayının başından beri sondaj yapılması öngörülen alanda gece gündüz nöbet bekleyen köylüler, 24 Ağustos’ta sondaj yapmak isteyen termikçi şirket temsilcilerini Gerze’den bir kez daha eli boş göndermişlerdi. İki yıldır termikçi şirketin, devletin şiddet aygıtının da desteğini alarak Gerze’de kurmaya çalıştığı termik santrale karşı kitlesel ve meşru bir mücadeleyle topraklarını savunmayı sürdüren Gerze halkı, bir kez daha saldırıya maruz kaldı.
23 Ağustos’ta adeta gece baskını yaparcasına, herkesin uyuduğu bir saatte yüzlerce jandarma ve polis eşliğinde Sinop Gerze Yaykıl Köyü’ne giren termikçi şirket, kısa süre içerisinde toplanarak termik santrale karşı tepkilerini ortaya koyan Gerzelilerin kararlılığıyla karşılaşmıştır. Ve şirket mensupları, polis ile jandarmanın güvenlik çemberi (!) içerisinde hareket etmelerine rağmen, çalışamayacaklarını anlayarak sondaj çalışmasına başlayamadan bölgeyi terk etmek zorunda kalmıştır.
Seçimlerin toplumsal gerçekliğin çarpık da olsa bir ifadesi olduğundan hareketle 12 Haziran seçimlerinin Türkiye toplumunun yirmi yıllık mazisi olan ana eğilimlerini teyit ettiği söylenebilir. Sonuçlar toplumun hiç olmazsa seçimsel düzeyde daha da sağcılaştığını, milliyetçi ve muhafazakâr bir siyasi atmosferin hâkimiyetini bir kez daha tescil etmiş oldu. Üstelik sonuçlar 12 Eylül darbecilerinin ve Özal’ın yüzde on barajı marifetiyle Türkiye’ye iki buçuk partilik bir siyasal rejim biçme gayretlerinin hiç olmazsa şimdilik üç buçuk partiyle gerçekleştiğini de göstermiş oldu. 12 Haziran sonuçları baraj altında kalan “küçük” partilerin yaşam hakkının olmadığının kesin bir göstergesiydi adeta.
