Sosyalist Demokrasi için YENİYOL

1. Sosyalist hareketin bir seçenek haline gelebilmesi ve ÖDP
Bugün her sosyalistin kabul ettiği gerçek, hareketin kendi içine kapandığı ve toplumsal alanda giderek etkisizleştiğidir. Emekçilerin, ezilenlerin dünyası ile hareketin dünyasının apayrı mecralarda aktığı ortadadır. Bunun nedenlerinin bir kısmı kuşkusuz uluslararası konjonktürden ve Türkiye'nin özgül koşullarından kaynaklanıyor. ÖDP kurulduğunda “sol dalga yaratmak”tan söz ediliyordu, şimdi “solu büyütmek” söz konusu! Konjonktürden bağımsız olarak hiçbir parti “sol dalga” yaratamaz veya “solu büyütemez”. Öte yandan herhangi bir partinin (ya da partilerin) uzun erimli bir çalışma ile hem kendi üyeleri açısından hem de kitleler nezdinde ciddiye alınabilir seçenek haline gelmesi mümkündür. ÖDP'nin geleceği bu bağlamda tartışılmalıdır.

ÖDP, olağanüstü konferansı henüz geride bırakmışken bu kez de olağan konferansın eşiğine gelinmiş bulunuyor.
Şubat 2009 Olağanüstü Konferansının sonuçları, bir kez daha temel meseleleri gündemine almayan bir konferans sürecinin, ÖDP'nin kendisini aşmasına veya yeniden yapılandırmasına değil giderek çözülmesine yol açtığını gösterdi. Konferans bir sosyalist partinin varoluş gerekçesini tahrip eden bürokratik bir çağrının yasal olarak zorunlu sonucu olmuştur.

(Sosyalist Demokrasi İçin YENİYOL. Sayı 26. Yaz 2007)
 
22 Temmuz seçimleri, sosyalist hareket açısından muhtemelen bağımsız aday girişimiyle hatırlanacak. DTP'nin seçime bağımsız adaylarla katılma yönelimi ve solda değişik kesimlerin de DTP'den bağımsız ya da değil, böylesi bir projeyi makul ve cazip görmesiyle sosyalist hareketin neredeyse tamamı şu ya da bu biçimde, şu ya da bu aday etrafında bağımsız aday kampanyası yürütmekte. Kimilerince bağımsız adaylar girişimi, solda yeni bir umudu, yeni bir imkânı temsil ediyor. Buna göre, bunca yıllık gerileme ve sessizleşme döngüsü nihayet kırılabilir ve böylece sol görünür hale gelebilir. Tam da bu bağlamda, bu girişime dönük herhangi bir eleştiride bulunanların en sık işittiği soru, "bir milletvekilimiz olsa fena mı olur?" Cevabı çok sade ve açık olması gereken bir soru gibi görünüyor ilk bakışta. Ancak belki de bu tarz bütün sorular gibi, yanıltıcı bir sadelik bu. Aslında her soru tartışmanın parametrelerini belirlemeye, tartışmayı belirli bir çerçeve içine almaya dönük bir girişimdir. Dolayısıyla aslında çok açık ve net görünen bu soruyu daha anlaşılır kılabilmek için belki de ona başka daha küçük soru cümleciklerinin refakat etmesi gerekiyor. Nasıl, neyle ve ne için gibi… Elinizdeki yazı işte bu küçük sorular etrafında tartışarak baştaki büyük soruya bir yanıt arama çabası olarak yorumlanmalı.

ÖDP Mart 2008 Kongresi YENİYOL Bildirgesi

Ne Kendiliğindencilik Ne İşbitiricilik!
Ekim 2007 Konferansı’nda “Tehlike çanları mı çalıyor? Yeni fırsatlar mı doğuyor?” başlıklı bir metin dağıtarak ÖDP’nin karşı karşıya bulunduğu sorunların çözümü için kendisiyle yüzleşmesini sağlayacak bir tartışma süreci sonucunda gerçekten demokratik, görüşlerin açıklıkla tartışalabileceği bir konferans süreci ve bununla birlikte önceden belirlenmiş bir eylem (mücadele) programı önermiştik.
Partinin kendi gerçekliği ile yüzleşerek yeni bir sözleşme zemininde yeniden derlenmesine ilişkin bu metinde ÖDP’nin şöyle veya böyle olmasına ilişkin bir öneri yoktu. ÖDP üyeleri nasıl bir parti istediklerini açık seçik belirterek bir hat oluşturmalıydılar. Çoğulculuk, enternasyonalizm, feminizm, antikapitalizm gibi parti programında varolan hususların uluorta kullanılmasıyla, bunların gereğinin yerine getirilmesi bir yana ne olduğu konusunda bile anlamlı bir tartışma ve dolayısıyla açıklık sözkonusu değildir. Üstelik de bir önceki yıl bir program konferansı yapıp, yeni bir program kabul etmiş olmamıza rağmen!