Parti
Emeklilik reformuna karşı çıkan yeni hareketin en önemli özelliği, hala devam etmekte olan sendikal birliktir. Sendikal önderliğin söz konusu birliği geniş işçi kesimlerinin yanı sıra, genel olarak toplum tarafından da hareketin en kıymetli yanı, esas dayanak noktası olarak algılanmaktadır. Grev ve gösteri takvimi geçmiş yıllarda olduğu gibi belirli bir bakış açısının söz konusu olmadığı ‘periyodik olarak düzenlenen ayinvari gösteriler’ olarak değil aksine şu güne kadar farklı sektörlerdeki hareketlenmenin birer mekanizması olarak görülmüştür. Bu nedenle de sendikal önderlik birçok insan için hükümete ve Sarkozy’e karşı bir muhalefet gibi görünmektedir.
1971 yılında Amerikalı sosyalist devrimci Hal Draper (1914-1990) tarafından yazılan makale, sol örgütlerin inşasına dair eleştirel düşünceleri Marx ve Engels’ten Lenin ve Troçki’ye uzanan tarihsel bir çerçeve içinde ele alıyor. Draper, her ne pahasına olursa olsun küçük-sekt (mikro-sekt) yolundan kaçınmak gerektiği sonucuna varıyor. Draper’ın makalesi, eski bir makale olmasına karşın, halen çözülmemiş sorunlara işaret ettiğinden belirli açılardan güncelliğini koruyor.
ÖDP’den ayrılan ve ÖSH adını alan grubun kimi başka çevrelerle yeni bir sol parti kurmaya giriştiği bir sır değil. Bu yeni parti girişimiyle ilgili tartışılması gereken bir dizi sorun alanı mevcut elbette; ancak bu yazıda bunların birçoğunu ele almak mümkün değil. Okumakta olduğunuz yazının hedefi daha çok bu girişimin temel sayılabilecek meşruluk gerekçesiyle ilgili. Bu gerekçe, “CHP’nin giderek milliyetçi bir yönelime girmesiyle sosyal demokraside oluşan boşluğu doldurmak” uzun başlığı altında tasnif edilebilir. Evet, girişimin arkasında yatan düşünce, solda ciddi bir boşluğun şu ya da bu şekilde açığa çıktığı ve sosyalist olmayan çevrelerle (küskün sosyal demokratlar, Aleviler vd.) biraraya gelinerek bu boşluğun doldurulabileceği. Tıpkı, evet tıpkı Almanya’da olduğu gibi. Alman Die Linke örneği yeni parti girişimcilerince sık sık anılıyor, hatta bu partinin konu edildiği toplantılar gerçekleştiriliyor. Ancak gelin şimdi biraz başa dönelim ve siyasetteki şu “boşluk” neyin nesidir bir bakalım.
