Sosyalist Demokrasi için YENİYOL

2010 yılı bütçe tasarısı 25 Aralık günü mecliste fazla gürültü patırtı koparmadan kabul edildi ve yürürlüğe girdi. Zaten 2010-2012 yıllarını kapsayan ve bütçe rakamlarına da temel teşkil eden Orta Vadeli Programa (OVP) ve Mali Plana da fazla ses çıkarmayan meclis muhalefeti, bütçe görüşmelerine de pek rağbet etmedi, oylamada koltukları boş bıraktı. Ama esas ilginç olan ekonominin bir yılı aşkın bir zamandır küçülmesine, bu dönem boyunca bir buçuk milyona yakın insanın işini kaybetmesine ve reel ücretlerin resmi istatistiklerle de tespit edilmiş olduğu gibi hızla gerilemesine rağmen emek örgütlerinin bu sessizliği bozacak bir eylem programı geliştirememesi oldu. Halbuki OVP ve onun uzantısı bir dizi genelge ve rehber, önümüzdeki üç yıllık dönemde makroekonomik göstergelerin olası gelişimini ve uygulaması öngörülen politikalarla beraber bunların nasıl bir “yönetişim modeli” içinde hayata geçirileceğini gösteriyor. Dolayısıyla bütçenin yanı sıra diğer mali ve iktisadi politikalar da siyasi mücadele ve tartışmanın dışına çıkarılmaya çalışılıyor. İşte 2010 bütçesi böyle bir ortam içerisinde yürürlüğe girdi. 

“biz ki sessiz ve yağız”
Hilmi Yavuz

Hadise ağır olduğu kadar derindir. Bir cinayetin anatomisine meraklı olmaktansa, on binlerin mazlum ve madunluklarını böylesine dile getirilişlerine bir anlam verilmelidir. Hadisenin tarihselliği cinayetin şekli şemailinde değil Hrant'ın insanlarda yarattığı umuttadır.

Ölümü ona asla yakıştırmadık, hüznü on binlerin sessizliğinde taşıdık. Artık dünya alem biliyor, bu dünyadan bir Hrant geçti...
Hrant yoksa bizim hayatımızda artık olmayan ne? Yetişme yıllarındaki en yakın dostuyla aynı kaderi paylaşsa hiçlikten herşeyliğe giden yolda aynı yerde mi olurdu?